przy Oddziale PTTK Ziemi Gliwickiej

Komisja Turystyki Szkolnej

2017.11.18 Czantoria i Jaworze

Dnia 18.11.2017r. Komisja Turystyki Szkolnej – ANNA BŁAŻ z SP nr 18 oraz Mirosław Czeczot – przewodnik, zorganizowali wycieczkę do Ustronia i Jaworza dla młodzieży ze szkół Gliwic.

W imprezie brały udział szkoły:

SP 13 – 13 uczniów / opiekun PENKA GRABANIA/

SP 18 – 15 uczniów / opiekun ANNA BŁAŻ/

SP 21 – 13 uczniów / opiekun BEATA POŁOMSKA/

SP 41 – 6 uczniów / opiekun ZOFIA ŻYWICKA/

ZSP 3 – GM 4 – 6 uczniów / opiekun MIROSŁAW CZECZOT/

         oraz JADWIGA SZANDAR z Komisji Turystyki Szkolnej.

Z pl. Krakowskiego udaliśmy się autokarem do Ustronia Polany.                                                                                                                         Czantoria to najwyższy szczyt leżący w granicach miasta Ustronia. Grzbietem Czantorii przebiega granica pomiędzy Polską a Republiką Czeską. Wycieczkę rozpoczynamy w Ustroniu Polanie, gdzie z wysokości 389 m n.p.m. wyruszamy w górę wygodną, czteroosobową kolejką linową, w ciągu 6 min wjeżdżamy na wysokość 851 m n.p.m., na Polanę Stokołosica. Następnie przewodnik – Mirosław Czeczot wraz z młodzieżą udał się szlakiem na Wielką Czantorię. Od górnej stacji kolei linowej prowadzą trasy i liczne szlaki turystyczne, dojście do  szczytu Czantorii i granicy z Czechami zajmuje ok. 30 min. Oblodzone drzewa, śnieg na trasie sprawiał duże wrażenie na zwiedzających.                         Z wieży widokowej na szczycie podziwiamy rozległą panoramę Beskidu Śląskiego i Morawsko-Śląskiego, a przy dobrej widoczności możemy zobaczyć Tatry i Małą Fatrę. Wielka Czantoria (995 m n.p.m.) – najwyższe wzniesienie Pasma Czantorii w Beskidzie Śląskim, dominujące w północnej części tego pasma. Jest jednocześnie szczytem granicznym między Polską a Czechami oraz najwyższym szczytem czeskiej części Beskidu Śląskiego. Przez szczyt przebiega także główny wododział Polski, stanowiący granicę między zlewiskami Wisły i Odry. Szczyt charakteryzuje się stromymi zboczami od wschodu i zachodu – różnica wysokości pomiędzy położonym u stóp góry Ustroniem, a szczytem wynosi 630 m. Czantoria porośnięta jest w większości lasami bukowymi i świerkowo-jodłowymi, miejscami z udziałem jaworów, jesionów, modrzewi i in. Po obu stronach granicy państwowej w partiach podszczytowych znajdują się leśne rezerwaty przyrody: po stronie polskiej rezerwat „Czantoria”, a po stronie czeskiej narodowy rezerwat „Čantoryje”. Na zboczach i szczycie Czantorii Wielkiej występują także trawiaste polany.
Nazwa „Czantoria” została wzmiankowana w zapiskach po raz pierwszy w dyplomie księcia cieszyńskiego Adama Wacława z dnia 3 października 1615, w którym ten rozgranicza swoje posiadłości od dóbr Adama Goczałkowskiego z Goczałkowic.
Na samym szczycie góry, po czeskiej stronie granicy, znajduje się stalowa wieża widokowa (wstęp płatny) z platformą na wysokości 29 metrów oraz bufet. Na grzbiecie góry, kilkaset metrów na zachód od szczytu, znajduje się czeskie schronisko turystyczne na Czantorii (właściwie pod Czantorią Wielką), zbudowane jeszcze przez niemiecką organizację turystyczną Beskidenverein w 1904. Tam też znajdowało się turystyczne przejście graniczne. Po krótkiej przerwie i sesjach zdjęciowych udaliśmy się w powrotną drogę do Ustronia Polany i przejechaliśmy autokarem do Jaworza.


Zbiory fauny i flory mórz południowych podarowane zostały Gimnazjum nr 1 w Jaworzu przez jej byłego ucznia - bosmana Erwina Pasternego. Bezprzykładna ofiarność tego człowieka podniosła rangę szkoły i rozsławiła jej imię na terenie całej Polski.

Bosman Erwin Pasterny urodził się 31 maja 1928 r. w Jaworzu Średnim. W Jaworzu zdobył on wykształcenie podstawowe. Tutaj już od najmłodszych lat marzył o dalekich podróżach po bezkresach oceanów. Okres powojenny stworzył warunki realizacji młodzieńczych marzeń.

W 1947 r. Erwin Pasterny przeszedł kurs pracy morskiej w Łebie, a następnie w tym samym roku rozpoczął studia w Szkole Jungów. Dzięki rzetelnej i pełnej poświęcenia pracy oraz dalszemu kształceniu się Erwin Pasterny awansował do stopnia bosmana. Pływał na wielu statkach i odbywał rejsy do portów prawie wszystkich kontynentów. Podczas podróży każdą wolną chwilę poświęcał obserwacji życia głębin oceanów. Zainteresowanie przyrodą wyniesione z rodzinnego domu i szkoły zachęciły go do połowu i preparowania zwierząt morskich. Część ze swych zbiorów ofiarował naszej szkole, z którą był bardzo związany.

Pan bosman na emeryturze mieszkał na stałe w Niemczech. W grudniu 1999 oraz październiku 2009 roku odwiedził nasze muzeum. Cieszył się, że jego zbiory zachowane są w tak dobrym stanie.

Niestety, końcem września 2011r. bosman Erwin Pasterny odszedł na wieczną wachtę.

Czas szybko minął i wróciliśmy do Gliwic.

                                                                                                                                                         

                                                                             Organizator – Anna Błaż, Mirosław Czeczot

                                                                             Zdjęcia – Anna Błaż                         

Free Lightbox Gallery